اثر نو

بین چند فیلم مهم گیر افتادم . هیروشیما عشق من . مجموعه یی از چاپلین . سمفونی مورچه ها و ... پرسپولیس مرجانه ساتراپی چنان به دامم انداخت که از جا نتونستم بلند شم . تصاویر هولناک ، سیاه وسفید همچون اعماق سرزمین تنهای خودم . وقتی اونجایی که شخصیت آزادی طلبی به نام انوش  میگه  باید تاریختو حفظ باشی حتا اگه نفهمیش ، دگرگون شدم . و جایی که شخصیت مرجان به خدا میگه تو چرا جلو اونا رو نگرفتی که انوش رو نکشند؟ و خدا بهش میگه از دست من کاری بر نمی اومد ، به لرزه در اومدم .

صحنه های طنز و کمیک فیلم هم عالی کنار هم نشسته ، مثل اونجایی که مرجان مرد زندگیش رو پیدا می کنه و بعد یک عشق بازی یارو تازه می فهمه همجنس بازه !  نکاتی هم در مورد عشق وجود داره مثل این نکته که  میتونی  عاشق بشی اما گاهی اوقات طرفت هم عاشقت هست اما آدم زندگی تو نیست ..... ( مثل اتفاقی که برای من افتاد .... )

ساتراپی این قصه رو انگار سیال ذهن نوشته . بی حد و مرزی . داستان اونقدر روان و جاریه که بیننده عموما ازش جا می مونه . پرسپولیس و اونهم دیدنش در این روزهای بهمن ماه تکان دهنده است  : بقول ساتراپی :" آزادی رایگان به دست نمیاد "                                     

اگر پرسپولیس را ندیده اید حتما ببینید ،  غیر از اثری هنرمندانه قطعا انگیزه یی شگرف در وجودتان باقی خواهد گذاشت ...... حتما